Pomniki ofiar wojny

Wygląd ogólny Miejsca pamięciZostały wzniesione w roku 1947 z inicjatywy mieszkańców Buczkowic. Pierwszym aktem który świadczył o zamiarze upamiętnienia ofiar  II wojny światowej była „Akademia  ku czci ofiar pomordowanych w obozach i więzieniach oraz poległych w walce z najeźdźcą”, która odbyła się 2. listopada 1946 r. Oba pomniki tworzą obecnie dostojne lokalne Miejsce Pamięci Narodowej. Stało się to za sprawą wielu mieszkańców Buczkowic, którzy II wojnę przeżyli, doświadczyli jej okropności, jak również z radością powitali dzień wyzwolenia spod niemieckiej okupacji który nastał 4. kwietnia  1945 rUroczystość nadania wsi Krzyża Partyzanckiego.
Pomnik wzniesiony ku pamięci buczkowian został odsłonięty i poświęcony w roku 1947 przez ks. Józefa Zapałę. Na tablicy memorialnej zostało zamieszczonych 20 nazwisk mieszkańców Buczkowic, którzy, wedle ówczesnej wiedzy organizatorów  przedsięwzięcia, oddali swe życie w kampanii wrześniowej, oraz jako więźniowie obozów koncentracyjnych i więzień. Władze gromady Buczkowice spowodowały zagospodarowanie otoczenia pomników. Tak powstało skromne Miejsce Pamięci Narodowej. W okresie po 1980 r. pomnik poddany został gruntownej odbudowie, która okazała się być konieczna ze względu na zniszczenia spowodowane upływem czasu. Nietrwałe materiały zostały zastąpione granitem. Marmurowa tablica memorialna z pierwszego pomnika została umieszczona w Sali Historycznej w miejscowej szkole. W roku 1972 wieś Buczkowice została oznaczona Krzyżem Partyzanckim za wkład, jaki mieszkańcy wsi włożyli w walkę z okupantem. Miejscem głównych uroczystości z tym faktem związanych był plac obok pomników. Powstałe w roku 1989 Towarzystwo Społeczno-Kulturalne „Zagroda” podjęło prace badawcze m.in. nad historią najnowszą wsi, w tym nad okresem okupacji. W toku tych prac udokumentowana została śmierć z rąk Niemców licznej grupy mieszkańców , którzy stracili życie  w obozach koncentracyjnych, bądź w więzieniach hitlerowskich. Ujawnione zostały również przypadki zaistnienia oczywistych błędów, jakie wkradły się do pierwotnej listy ofiar. Z inicjatywy Towarzystwa „Zagroda” przeprowadzone zostały przy pomniku kolejne prace, w następstwie których na tablicy pomnika zostały zamieszczone nazwiska wszystkich buczkowian, których określamy mianem ofiar II wojny światowej. Zostały skorygowane wszystkie błędy rzeczowe popełnione w czasie budowy pierwszego pomnika. Na korpusie pomnika zostały umieszczone awers i rewers Krzyża Partyzanckiego. Finałem prac nad nadaniem dzisiejszego wyglądu tego miejsca było wykonanie z inicjatywy Towarzystwa „Zagroda” dostojnego ogrodzenia całego placu. Wszystkie prace organizacyjne wykonane zostały społecznie przez kierownictwo „Zagrody”. W nadanie estetycznego  wyglądu  tego miejsca wcześniej zaangażowanych było wielu mieszkańców Buczkowic, którzy prace swoje świadczyli bezinteresownie. Środki finansowe niezbędne dla wykonania całości ostatnich prac zostały zapewnione przez Gminę Buczkowice. Zycie i działalność osób upamiętnionych na płycie pomnika zostały spisane i ujęte w opracowaniach zatytułowanym „Cześć i pamięć” oraz „Cześć i pamięć. Aneks” wydanych odpowiednio w roku 2008 i 2011. Autorem opracowań jest Józef Stec.

 

pPomnik buczkowian 15.8 2011
Pomnik poświęcony żołnierzom radzieckim poległym w walkach o wyzwolenie Buczkowic powstał w tym samym czasie, co pomnik buczkowian, a więc w roku 1947. Niezależnie od politycznych przesłanek jego powstania jest faktem, że w miejscu jego wzniesienia wcześniej pochowani byli żołnierze, polegli w marcu i kwietniu 1945 r. w części wsi położonej pomiędzy granicą Buczkowic z Rybarzowicami a zabudowaniami Fabryki Mebli Giętych Adolfa Wecha. Druga grupa żołnierzy poległych w tym samym czasie została pochowana w obrębie kościoła, u podnóża kopca z figurą Matki Boskiej Królowej Świata. Ciała wszystkich żołnierzy radzieckich zostały ekshumowane. Obelisk poświęcony żołnierzom radzieckim został więc wykonany w miejscu ich czasowych grobów. Również ten znak pamięci poddawany był niezbędnym zabiegom restauracyjnym. Usunięto wówczas wtedy błędy w napisie, który ma charakter ogólnego przesłania, jako że nazwiska żołnierzy radzieckich wcześniej tu pochowanych nie były i nie są znane. Obelisk zwieńczony jest wiodącymi fragmentami herbu Związku Radzieckiego z lat wojny, pod którym walczyli ci żołnierze. Znak ten jest symbolem ich ojczyzny.  

Pomnik zolnierzy radzieckich 15.8 2011