Książka o Józefie Urodzie

Jesteśmy bogatsi

Pieśniowe kolekcje Józefa Urody

Pieśniowe kolekcje Józefa Urody

o wiedzę, którą zawiera książka cenionego muzykologa prof. na Uniwersytecie Marii Skłodowskiej- Curie w Lublinie dra hab. Tomasza Jasińskiego. Ta książka to „Pieśniowe kolekcje Józefa Urody” zawierająca podtytuł „Przyczynek do repertuaru śpiewów kościelnych i ludowych południowych regionów Polski w pierwszej połowie XX wieku”. Z punktu widzenia buczkowickiego środowiska, w którym Józef Uroda – bohater książki spędził wiele lat swej zawodowej działalności to nie tylko „przyczynek do repertuaru śpiewów kościelnych i ludowych”, jak to określił prof. Jasiński, ale to również skuteczny akt przywracania pamięci o naszym przedwojennym organiście, którego pasje wykraczały daleko poza ramy ściśle zawodowych obowiązków.
Odsłaniany jest przed czytelnikami człowiek wielu talentów, zbieracz pieśni ludowych z wielu regionów Polski, tłumacz tekstów religijnych, autor utworów poetyckich i scenicznych, niestrudzony poszukiwacz melodii i tekstów zapomnianych. Jawi się nam Uroda jako wielki marzyciel, stawiający przed sobą wielkie cele, czasami nawet można mieć wątpliwości, czy aby możliwe do osiągnięcia. To wszystko ukryte było w na pozór niepozornym człowieku, który, jak każdy, miał swoje wady, ale przesłonięte niewątpliwymi zasługami. Wielkie zaangażowanie w życie społeczne wsi nieznane powszechnie a nieocenione poświęcenie dla więźniów obozu dla Polaków w Kietrzu – Polenlagru Nr 92 w Katscher spotkało się we wsi po zakończeniu II wojny z niezrozumiałym afrontem.  Towarzystwo Społeczno-Kulturalne „Zagroda” zostało obdarowane przez Autora egzemplarzami książki.

Dr hab. Tomasz Jasiński

Dr hab. Tomasz Jasiński

Udostępnimy ją Bibliotece Gminnej w Buczkowicach, by każdy mógł się z nią zapoznać.
W zakończeniu książki prof. Tomasz Jasiński napisał: Trzeba podkreślić, że wszystko, o czym mówimy, skupiło się w historii organisty kościelnego z malej miejscowości, który nie miał  za sobą wyższego wykształcenia ani rodzinnych tradycji intelektualnych; który do wiedzy, umiejętności i niemałej erudycji  doszedł drogą ustawicznego samokształcenia i rozszerzania horyzontów umysłowych, czemu niejednokrotnie przyświecały chęć służenia innym i pasja społecznikowska”. Zachęcając do zapoznania się z książką wynieśmy z niej przesłanie, że nie ma rzeczy niemożliwych, że nie ma spraw nieważnych. Te sprawy nieważne dzisiaj okazują się przynosić niepomierne korzyści w przyszłości.

                                                                                              Józef Stec